Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.080,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2015 tarihli ve 2015/453 esas, 2015/836 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/01/2017 gün ve 94660652-105-21-2434-2016 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası ... Cumhuriyet Başsavcılığının 31/01/2017 gün ve 2017/4653 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre;
1) Sanık ile mağdur arasındaki anlaşmazlığın satışa konu aracın trafik kaydının devredilmeesinden kaynaklanan hukuki nitelikte ihtilaf olduğu nazara alındığında, sanığın unsurları oluşmayan güveni kötüye kullanma suçu bakımından beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesinde,
2) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda para cezalarının içtimasının düzenlenmediği gibi doğrudan verilen adli para cezası ile hapisten çevrilen para cezalarının infaz rejiminin farklı olduğu gözetilmeden hapisten çevrilen 150 gün karşılığı adli para cezası ile doğrudan verilen 4 gün karşılığı adli para cezasının toplanarak sonuç olarak bulunan 154 gün karşılığı para cezasına hükmedilmesinde,
3)Sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesi karşısında Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın, mağdurdan 22.000,00 TL’ye satın aldığı araca karşılık 10.000,00 TL verdikten sonra, geri kalan parayı aracın devrinden sonra vereceğini taahhüt etmesine rağmen, borcunu ödemeyerek aracın devrini almamasından ibaret eyleminin, hukuki ihtilaf niteliğinde olması nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurları oluşmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki (1) no’lu düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden, Bismil Asliye Ceza Mahkemesi’nce verilip kesinleşen 01.10.2015 tarih ve 2015/453-836 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanığın yasal unsurları oluşmayan güveni kötüye kullanma suçundan BERAATİNE, atılı suçtan tayin edilen CEZANIN KALDIRILMASINA, bozma nedenine göre (2) ve (3) no’lu kanun yararına bozma talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.