MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı;TCK’nın 157/1,62,52/2-4,53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... ve sanıklar ... ve ...’in müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklardan ...’nın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından 18.06.2014 tarihinde tebligat yapıldığı, tebliğ-tebellüğ belgesinin incelenmesinde; hükmün okunmadığı, CMK’nun 35/3. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun yapılmaması nedeniyle temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla bu husutaki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş olup yapılan incelemede;
09/04/2012 tarihli iddianamede, sanıkların olay tarihinde müştekiyi kullanmış olduğu cep telefonundan arayarak, kendilerini emniyet mensubu olarak tanıttıktan sonra haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanıklar ... ve ...’in müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin, BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 06/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.