MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi kötüye kullanma, dolandırıcılık
HÜKÜM : CMK’nın 223/2-b maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine
Görevi kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçundan, sanık hakkında verilen beraat hükümleri, müşteki tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş olan müşteki ...’in Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından alınan 25.10.2013 tarihli beyanında davaya katılma talebi olduğunun ve CMK'nın 260. maddesi uyarınca kurulan hükmü temyiz ve kamu davasına katılma hakkı bulunduğunun anlaşılması karşısında, CMK'nın 237/2, 238. maddeleri uyarınca; müşteki ...’in katılan olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Suç tarihinde... İlçesi... Köyü Muhtarı olan sanığın, köyde parselizasyon çalışması yapmak için Köy İhtiyar Heyeti ile karar aldığı ayrıca para toplama yetkisi de aldığı, bu çalışma için tanık olarak beyanı alınan ... isimli harita mühendisi ile anlaşarak proje yaptığı, müşteki ... ve tanıklar ..., ... ve ... isimli şahısların köyde ev yeri almak için sanığa kişi başı 2.000 TL para verdikleri ancak söz konusu parselizasyon çalışması ile ilgili herhangi bir gelişme olmaması nedeniyle müşteki ...’in şikayetçi olduğu ve sanığın bu surette üzerine atılı görevi kötüye kullanma ile dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, müşteki beyanı, tanıklar beyanı ve tüm dosya kapsamından, müştekinin soyut ve ispatlanamamış suç isnadından başka mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak, tam, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, sanığın hile kastı ile hareket etmediği, ayrıca kazanç elde etmediği ve yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ...’in sanığın üzerine atılı suçların sübut bulduğuna, cezalandırılması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.