MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, mala zarar verme, suç uydurma
HÜKÜM : 1) Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan TCK'nın 155/2, 62, 52, 50, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet
2) Suç uydurma suçundan TCK'nın 271, 62, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet
3) Mala zarar verme suçundan TCK'nın 151/1, 62, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, mala zarar verme ve suç uydurma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığın,...Tavukçuluk ve Damızlık İşletmeleri San. Tic. A.Ş.de satış temsilcisi olarak çalıştığı, çalıştığı şirket adına sattığı ürünler için müşterilerden tahsil ettiği 1.300 TL’yi müştekiye vermemek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği, bu suçun ortaya çıkmasını engellemek için suç tarihinde Maltepe İlçe Emniyet Müdürlüğü Önleyici Hizmetler Şube Müdürlüğüne müracat edip yağmaya uğradığını iddia ederek işlenmediğini bildiği yağma suçunu ihbar ettiği, uydurduğu bu suçu inandırıcı kılmak için müştekiye ait ...plakalı aracın camını kırarak müştekinin malına zarar verdiği ve bu şekilde müsnet suçları işlediğinin iddia edildiği olayda;
1) Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde;
Sanığın, kesin nitelikteki cezaya ilişkin temyiz dilekçesi verdiği görülmüş olup Mahkemece karar ve temyiz tarihinde yürürlükte bulunan CMUK’un 315/1 maddesi gereğince temyiz isteminin reddine karar verilmediği belirlenerek yapılan incelemede,
Sanık hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin verilen hükmün, 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen Geçici 2. maddede belirtilen temyiz sınırı, hükmolunan para cezasının miktarı ve hüküm tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle CMUK’un 315 ilâ 317 maddeleri uyarınca sanığın temyiz isteminin REDDİNE,
2) Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve suç uydurma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin olarak, sanığın mahkemedeki savunmasında 1.300 TL’nin şirket tarafından aylık ücretinden kesildiğini beyan ettiği anlaşılmakla, mahkemece, söz konusu zararın tahsil edilip edilmediği araştırılarak, sonucuna göre önceye ilişkin sabıkası bulunmayan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için gerekli koşulların oluşup oluşmadığı karar yerinde tartışılmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,
b- Suç uydurma suçuna ilişkin olarak, sanığın sabıkasının bulunmamasına, bu suça ilişkin müştekinin bir zararının söz konusu olmamasına rağmen, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı uygulanmasına engel olan hususlardan hangisinin mevcut olduğu gösterilmeden ve anılan maddenin uygulama olanağının bulunup bulunmadığı tartışılmadan hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.