Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1 ve 52. maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair, Eşme Sulh Ceza (Kapatılan) Mahkemesinin 27/10/2011 tarihli ve 2009/112 esas, 2011/579 sayılı kararının infazı sırasında, infaz savcılığı tarafından 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete7de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilamdaki suçun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi talebinin reddi ile infazın durdurulmasına yer olmadığına dair anılan Mahkemenin 07/12/2016 tarihli ve aynı sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/12/2016 tarihli ve 2016/894 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21.04.2017 gün ve 94660652-105-43-3741-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/05/2017 gün ve 2017/29263 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Merciince müştekinin soruşturma ve kovuşturma safhasında uzlaşmak istemediğini beyan ettiği, zararın giderilmediğini beyanla ısrarla şikayetçi olduğu cihetle, uzlaşmanın fiilen sonuçsuz kaldığı gerekçesiyle itirazın reddine dair karar verilmiş ise de;
Müşteki uzlaşmak istemediğini beyan etmiş ise de; suç tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinin, "Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez. Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklinde olması karşısında, güveni kötüye kullanma suçunda etkin pişmanlık hükümlerine yer verilmiş olması itibariyle uzlaşmaya tabi olmadığı, suçun yürürlükteki mevzuata göre uzlaştırmaya tabi olmadığı dönemde müştekinin uzlaşmak istemediğine yönelik irade açıklamasının hukuken hüküm ifade etmeyeceği cihetle, itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik neticesinde güveni kötüye kullanma suçunun uzlaştırma kapsamına alınması nedeniyle bu tarihten önce şikayetçinin uzlaşmak istemediğine yönelik irade açıklanmasının hukuken hüküm ifade etmemesi yanı sıra 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma, sadece sanığa değil aynı zamanda ve öncelikle, mağdurun zedelenen hukukunun düzeltilmesine hizmet amacı gütmesi ve biçimi itibariyle bir ceza yargılaması müessesesi olsa da, fail ile devlet ilişkisini sona erdirmesi
bakımından maddi ceza hukukunu da ilgilendirmesi nedeniyle kesinleşmiş kararlar yönünden de uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinin anlaşılması karşısında;
itirazın bu nedenlerle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2016 tarih ve 2016/894 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, hükümlü, bu suçtan cezaevine alınmışsa, İNFAZIN DURDURULMASINA, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse bu suçtan derhal tahliyesi için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 02.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.