Mala zarar verme suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1. maddesi delaleti ile 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2013 tarihli ve 2012/341 esas, 2013/208 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/05/2017 gün ve 94660652-105-03-593-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/05/2017 gün ve 2017/30349 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı diğer suçlar olan nitelikli hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından vaki temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 08/07/2015 tarihli ve 2014/25140 esas, 2015/12908 karar sayılı ilamı ile “sanıkların yargılama aşamalarındaki ifadelerinde ısrarcı bir şekilde ve tutarlı olarak sanık ...’nin olaya karışmayıp diğer sanığı da engellemeye çalıştığını belirtmeleri ve bu durumunda aksine bir delil olmaması nedeniyle sanık ...’nin atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi” gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verilip, devam eden yargılama sonucunda ise Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/598 esas, 2015/945 sayılı kararı ile sanığın nitelikli hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından beraatine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, bahse konu suçlarla birlikte işlenen mala zarar verme suçundan da sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma talebinin mala zarar verme suçuna ilişkin olması ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca, 27.01.2017 gün ve 29961 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun işbölümüne ilişkin 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Daireleri iş bölümü ortak hükümlerinin 4. maddesi gereğince, kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yargıtay’ın 8. Ceza Dairesi’ne ait olduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye TEVDİİNE, 18.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.