MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK’nın 158/1-f, 62/1, 52/2-4, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan ...'ı cep telefonundan kimliği tespit edilemeyen bir bayanın aradığı, anneler günü nedeniyle bir kampanya başlatıldığı, bu kapsamda Garanti Bankası tarafından 200 TL avans bonus verildiğini söyleyerek katılandan kredi kartı bilgilerini ve şifresini öğrendiği, aynı gün telefon bankacılığı sistemi kullanılmak sureti ile ve katılanın kredi kartı bilgileri verilerek Garanti Bankası Antalya ... Şubesinde katılan adına ... numaralı vadesiz mevduat hesabı açtırıldığı, daha önce telefonla alınan bilgiler kullanılarak katılanın kredi kartından 2500 TL nakit avans çekilip yeni açılan mevduat hesabına aktarılması talimatı verdikleri ve banka görevlisi tarafından bu işlemin gerçekleştirildiği, bu işlemin hemen arkasından bu kez yine telefon bankacılığı sistemi kullanılarak katılan adına açılan vadesiz mevduat hesabından 2450 TL’nin Ziraat Bankası Isparta ... Şubesinde ... adına açılmış bulunan hesaba havale yapılması talimatı verdikleri, banka görevlileri tarafından bu talimatın da yerine getirildiği, sonrasında ... adına havale edilen paranın 1435 TL'sinin Ziraat Bankası Antalya... şubesinden sanık ... tarafından çekildiği, 1.000 TL'nin ise Antalya'daki ATM cihazlarından sanık ...'e ait bankamatik kartı ile çekildiğinin tespit edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve dosyadaki delillerle sanığın katılandan aldığı kredi kartını teslim amacı haricinde kullanarak, katılanın rızası dışında kredi kartı ve buna bağlı banka kartındaki parayı çekmesi, kullanması eyleminin; TCK'nın 245/1. maddesinde tanımlanan “banka veya kredi kartının kötüye kullanılması” suçunu oluşturmasına karşın vasıfta hataya düşülerek, güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii ve sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.