Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/2 ve 52/2. maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 5.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2016 tarihli ve 2016/102 esas, 2016/308 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/06/2017 tarih ve 94660652-105-01-14766-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/06/2017 tarih ve 2017/38980 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Kanun’un 155. maddesinde yer alan güveni kötüye kullanma suçunun, başkasına ait olupta muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde fail tarafından, kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi halinde oluşacağı gözetildiğinde, somut olayda; sanık ile katılan arasında zilyetlik devri olmadığı, sanığın samanları katılanın devrettiği ... ve ...'ten almasından ibaret eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın, şikâyetçi tarafından ... ve ...’e teslim edilen saman balyalarını satın almaktan ibaret eylemi nedeniyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 28.04.2016 tarih ve 2016/102-308 sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; unsurları oluşmayan güveni kötüye kullanma suçundan BERAATINA, TCK’nın 155/2, 52/2-4 ve 53. maddeleriyle tayin edilen cezasının KALDIRILMASINA, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.