Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 129, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/03/2017 tarihli ve 2016/1438 esas, 2017/318 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/07/2017 tarih ve 94660652-105-26-5380-2017 Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/07/2017 tarih ve 2017/42271 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, sanık ...'ın suç tarihinde müşteki ...'i arayarak "ananı avradını sinkaf ederim, iş kötüye gidecek, senin aileni rahat bırakmayız, şikayetinden vazgeç, biz seni buluruz." şeklinde hakaret ve tehdit ettiği olay nedeniyle yapılan yargılamada, Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesince, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde yer alan tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle sadece tehdit suçu yönünden uzlaştırma yapılması amacıyla dosyanın Uzlaştırma Bürosuna gönderildiği anlaşılmış ise de;
Sanığın suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunan hakaret suçunu, uzlaşma kapsamına girmeyen tehdit suçuyla birlikte işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü uyarınca, uzlaşma hükümlerinin uygulanamadığı, suç tarihinden sonra ise 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde değişiklik yapıldığı ve uzlaştırmanın 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde yer alan tehdit suçu yönünden de uygulanabilir hale gelmesi nedeniyle sanığın üzerine atılı hakaret ve tehdit suçları açısından söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu, bu hali ile suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunan hakaret suçu yönünden de, 5271 sayılı Kanun’un 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yaptırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
İhbarnamenin, Yargıtay'ın 18. Ceza Dairesine hitaben yazılmış olmasına rağmen dosyanın hatalı olarak dairemize gönderildiği anlaşılmakla, inceleme yapılması amacıyla dosyanın ilgili dairesine GÖNDERİLMESİNE, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.