MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Beraat
Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26/04/2016 tarih, 2015/4-363 Esas, 2016/218 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere; Yargıtay'ın duraksamasız içtihatlarına göre temyiz yoluna posta marifetiyle gönderilen bir dilekçe ile başvurulması mümkün ise de, temyiz tarihi dilekçenin postaya verildiği tarih değil, mahkemeye ulaştığı tarihtir. Buna göre katılanın yokluğunda 20/02/2014 tarihinde verilen, kanun yolu bildiriminde eksiklik bulunmayan ve niteliği itibariyle resen temyize tabi olmayan yerel mahkeme hükmünün, 21/04/2014 günü usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, kararın 28/04/2014 günü mesai saati bitimine kadar temyiz edilebilmesi mümkün iken, katılan tarafından 29/04/2014 tarihinde temyiz edildiği sabit olmakla, katılanın temyiz isteminin kanuni süresinde olduğuna ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Katılanın yokluğunda verilip 21/04/2014 tarihinde usulünce tebliğ olunan 20/02/2014 tarihli beraat hükmüne yönelik 7 günlük yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 29/04/2014 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.