MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nın 155/2, 52/2-4, 53.
maddeleri gereğince mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılanın Grupsan Boya Taah. ve Tic. isimli işyerinde inşaat malzemeleri satış ve kiralama işi yaptığı, sanığın ise inşaatlarda dekorasyon işleri yaptığı, 11/09/2013 tarihinde katılan ile aralarında inşaat malzemeleri kiralanması konusunda sözleşme yaptıkları ve bu sözleşme gereğince katılanın sözleşmede yazılı bulunan malzemeleri sanığa teslim ettiği ancak sanığın sürenin bitiminde sözleşmeye konu malzemeleri katılana iade etmediği ve bu şekilde üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından, sanığın sübut bulan eyleminin şikayete tabi olan 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve katılan vekilinin hükümden sonra mahkemeye verdiği 27/10/2014 tarihli dilekçede, sanık hakkındaki şikayetten vazgeçtiklerini bildirdiği, sanığın da temyiz dilekçesinden şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiğinin anlaşıldığı, bu haliyle atılı suç bakımından kovuşturma şartının ortadan kalkmış olduğu ve sanık hakkındaki kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle TCK’nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesinde,
Kabule göre de;
Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 12.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.