Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan şüpheli Mehmetemin Güntaç hakkında yürütülen soruşturma evresi sonucunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19.09.2016 tarihli ve 2016/78924 soruşturma, 2016/43096 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair mercii İzmir 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.11.2016 tarihli ve 2016/3946 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26.09.2017 gün ve 94660652-105-35-5604-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2017 gün ve 2017/55237 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,
Somut olayda, müştekinin şüphelinin kendisine ait iş yerinden bilgisi dışında poşetlere ekmek ve üretilen diğer malzemelerden her gün hırsızladığı iddiaları üzerine İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda şüphelinin üzerlerine atılı suçu işlediğine dair soyut iddia dışında delil bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müşteki vekilinin itiraz dilekçesinde belirttiği tanığın dinlenmediği, CD inceleme tutanağında da şüphelinin muhtelif zamanlarda poşetle ekmek ve diğer üretilen malzemeleri aldığının sabit olması karşısında itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Şüphelinin, şikâyetçiye ait fırında çalışmaktayken, ekmek ve diğer üretilen unlu mamulleri izinsiz olarak götürdüğünün iddia edildiği olayda; çözümlemesi yaptırılan CD kayıtlarında bu durumun tespit edilmiş olunmasına rağmen, şüpheli ile bir kısım tanık beyanlarından, işyerinde çalışan işçilerin her gün 5 taze ekmek ile bozulan veya günlük olarak tüketilmediği takdirde bozulacak unlu mamulleri götürme haklarının şikâyetçi tarafından işçilere verildiğinin anlaşılması, şikâyetçinin de 5 ekmeğe yönelik uygulamayı kabul etmesi, öte yandan şüphelinin işten ayrılmasına kadar bu durumun devam etmesine rağmen, iş hukukundan kaynaklanan haklarını kullanması üzerine şikayetçi olunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı belirlenmekle, itirazın reddi yönündeki kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, İzmir 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.11.2016 tarih ve 2016/3946 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.