MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan TCK’nın 155/2, 43/1, 62, 52, 53 ve 51. maddeleri gereğince mahkumiyet, özel belgede sahtecilik suçundan beraat
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafisi ve katılan vekili tarafından, özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmü ise katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Katılan şirkette satış ve pazarlama müdürü olarak çalışan sanığın, katılan şirketin müşterilerinden ... fabrikasına, sahte olarak hazırladığı fatura ile mal çıkışı yaparak katılan şirketin hesabına girmesi gereken parayı kendi hesabına aktardığı, aynı şekilde ... ve ... isimli firmalar ile ... firması çalışanından olmak üzere katılan şirkete ait toplam 13.353,71 TL'yi kendi hesabına aktardığı, sanığın bu surette hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,
1)Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Sanığın ikrar içeren savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu, hesap eksteri ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin cezanın yetersiz olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine yönelik, sanık müdafisinin ise suçun sübut bulmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
2)Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Sanığa isnat olunan, 5237 sayılı TCK’nın 207/1. maddesinde düzenlenen “özel belgede sahtecilik” suçunun, yasada öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, aynı Kanunun 66/1-e, 67/2-a ve 67/3 maddeleri uyarınca, olağan zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu ve zamanaşımını kesen en son işleminde sanık hakkında yapılan 19/02/2007 tarihli sorgu işlemi olduğunun tespit edildiği, bu bilgiler ışığında, 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin, en son zamanaşımını kesen işlem olan sorgu tarihinden, inceleme konusu hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık hakkında zamanaşımı nedeni ile düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, işin esasına girilerek yazılı şekilde beraat hükmü verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.