MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 168/2, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dairemizin 14.03.2017 günlü ilamıyla, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak uzlaşmanın gerçekleşemediği anlaşılarak yapılan incelemede,
Sanığın, katılanın dükkanına gelerek kendisini muhasebeci olarak tanıttığı ve diğer mağdur ...'in yanında çalıştığını söyleyerek patronunun haberi olduğunu ve kendisine 760 TL para vermesi gerektiğini söylediği, bundan emin olmak isteyen katılan ...'ın diğer mağdur ...'ı aradığı ve sanığın eşgal bilgilerini verdiği, böyle bir şeyin olup olmadığını sorduğu, o sırada telefonu alan sanığın mağdur ... ile bir süre konuştuğu, mağdur ...'ın "bekle, iş yerine geliyorum" dedikten sonra telefonu kapattığı, ancak sanığın konuşuyormuş gibi yaparak bir süre daha telefonu kulağında tuttuğu, akabinde katılan ...'a patronun kendisine para vermesi gerektiğini söyleyerek katılan ...'tan 760 TL parayı alarak dükkandan ayrıldığı, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 21/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.