MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM: Nitelikli dolandırıcılık suçundan; TCK’nın 158/1-f, 62, 52/1-2-3-4 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında uygulama yapılırken, kanun maddesinin "TCK’nın 158/1-f-son" maddesi yerine "158/1-f" maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Müşteki ...'ın internetten gemi işi ilanlarına baktığı, ilanda belirtilen telefon numarasını arayarak telefona bakan şahısla görüştüğü, kendisine bir gün sonra Aliağa ilçesinden kalkacak gemiye katılması için İzmir'e gelmesinin söylendiği, bunun üzerine 04/09/2013 tarihinde İzmir iline geldiği, kendisine verilen telefon numaralarına para göndermesinin söylendiği, Garanti Bankası ... ATM'sinden iki defa 300TL olmak üzere toplam 600TL para yatırdığı, daha sonra bir kaç kez aynı numarayı aradığı, ancak ulaşamadığı, Garanti Bankası Genel Müdürlüğü'nün 22/11/2013 tarihli yazısında, müşteki tarafından suç tarihinde gönderilen paraların, sanık ... adına gönderildiğinin belirtildiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda, sanık savunması, müşteki beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'ın savunmasında; hesap numarasını tanımadığı bir şahsa verdiğini, bu şahsın kendisine bir para transferi olacağını, banka kartının yanında olmadığını söylediğini daha sonra hesabına yatırılan parayı havale yöntemiyle kendisine verilen telefon numarasına gönderdiğini, müştekiyi tanımadığını, yalnızca hesabına yatan parayı başka bir şahsa havale ettiğini beyan ettiği, ancak sanığın savunmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, sanığın müştekiyi, hileli davranışlarla aldatarak menfaat temin ettiği ve üzerine atılı eylemin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/01/2018 karar tarihli 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 18/06/2014 tarihinde yapılan değişikliğin ve Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olup, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın; suçsuz olduğuna, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.