MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kamu kurum ve kuruluşları vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK'nın 158/1-d, 62/1, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Kamu kurum ve kuruluşları vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, müşteki ...'ın kaybettiği kimliğine kendi fotoğrafını yerleştirerek kullanmaya başladığı ve bu kimlikle müştekinin emekli maaşını çekerek atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması ve tüm dosya kapsamından nitelikli dolandırıcılık suçunun sanık tarafından işlendiğine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususunun, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/01/2018 karar tarihli 2015/962 E. ve 2018/16 K. numaralı ilamında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olması nedeniyle düzeltilerek onama nedeni yapılmayarak tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, verilen karar karşılığında mağdur olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.