MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Silahla kasten yaralamaya teşebbüs, tehdit
HÜKÜM: a-TCK’nın 86/2, 3-e, 35, 62, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet
b- TCK’nın 106/1, 62, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet
Silahla kasten yaralamaya teşebbüs ve tehdit suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;
6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliği ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 20/01/2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümünü düzenleyen II nolu bölümün, ortak hükümler başlığının 5. bendinde “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme hükmündeki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmüne yer verilmiş olunması karşısında;
03/03/2015 tarihli hükümde, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 86/2,3-e ve 106/1. maddeleri gereğince silahla kasten yaralamaya teşebbüs ve tehdit suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla,
Mahkumiyet hükmündeki nitelendirme ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (4.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye TEVDİİNE, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.