MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Beraat
Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine dair Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/07/2012 tarihli ve 2010/543 E, 2012/462 K sayılı kararı aleyhine vaki temyiz istemi üzerine onama talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/236055 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay 23. Ceza Dairesine geldiği, Yargıtay 23. Ceza Dairesi'nin 12/04/2016 tarih ve 2015/6961 E, 2016/4395 K sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmesinden sonra mahkemece bozmaya uyulmayarak daha önceki kararında direnilmesi üzerine, Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle anılan kanunun 36. maddesiyle değişik 5271 Sayılı CMK.nın 307.maddesi uyarınca dairemize gönderildiği anlaşılmakla; dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi; bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak, bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak, bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak, ilk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak, suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.
İncelenen dosya kapsamına göre; mahkemece ilk kararda, dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesine dayanıldığı ve Yargıtay bozma ilamından sonra, bozma ilamında belirtilen gerekçeler de tartışılarak ve ilk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak suretiyle direnme kararı verdiği, buna göre; ilk hükümde yer almayan bu hususlar, Özel Dairece denetlenmemiş olduğundan, Özel Dairece denetlenmeyen bir konunun ilk kez ve doğrudan Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesine kanunen imkan bulunmamaktadır. Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesinin Yargıtay özel dairece yapılması gerektiği anlaşılmakla;
Sanığın kendisine ait daireyi adi satış sözleşmesi ile katılana satarak parasını aldıktan sonra, resmi devrini bir başkasına yaptığı ve atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;
Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, satış sözleşmesi, PTT dekontları, taraflar arasında görülüp sanık lehine sonuçlanan ve kesinleşen Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 08/05/2014 tarih , 2014/1770 esas 2014/2934 karar sayılı ilamı, olayın oluş şekli tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın suç kastıyla hareket ettiğine veya haksız menfaat elde etmeye çalıştığına yönelik somut, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığından ''kuşkudan sanık yararlanır'' ilkesi gereğince sanık hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurları itibari ile oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin ise beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.