MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : Sanığın TCK ‘nın 158/1-f-son, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Sanığın olay tarihinde....com isimli internet sitesi üzerinden satmak üzere araba ilanı koyduğu, katılanın kendisini aradığı, 50TL kapora üzerinden anlaştıkları, katılanın 50TL'yi sanığa ait hesaba havale ettiği, ancak sanığın cep telefonunu kapattığı, katılanın sanık ile irtibat kuramadığı, sanığın arabayı teslim etmediği gibi katılanın parasını da iade etmediği ve bu şekilde sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına esas alınan Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi hükmünün, yargılamaya konu suçun işlendiği tarih olan 02/04/2012 tarihinden sonra 13/06/2012 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi hükmünün, tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden ‘’tekerrür uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması’’ suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.