MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.
... Uluslararası Taşımacılık A.Ş.'de filo müdürü olarak çalışan ...'ün, görev yaptığı 2003-2006 yılları arasında çalışan araç şoförlerine sefere çıkarlarken ödediği avansları sefer güzergahlarını farklı göstermek suretiyle fazla ödeme yapmış gibi gösterdiği ve görevi gereği kendi kullanımına sunulan paranın 192.058 Euro'luk kısmını mal edindiği olayda, sanığın savunması, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-5237 sayılı TCK'nın 52. maddesi gereğince adli para cezalarının gün üzerinden belirlenmesi gerekirken hatalı uygulama ile yıl üzerinden belirlenmesi,
2-Soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda belirtildiği üzere sanığın, suçtan doğan zararın bir kısmını para havale etmek, bir kısmını ev ve arabasını katılan şirkete devir etmek sureti ile giderip gidermediği araştırılıp koşulları varsa katılana kısmi ödemeye muvafakatı olup olmadığı sorularak elde edilecek sonuca göre 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
3-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde değerlendirme yapılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.