MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK 158/1-f-son, 62, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, ‘...’ ismi ile ‘’ adlı internet sitesine satılık ... marka çekici araç ilanı koyduğu, irtibat numarası olarak ... numarasını yazdığı, katılanın bu numaradan sanık ile iletişim kurduğu ve ilana konu aracın 47,000 TL satımı konusunda anlaştıkları, sanığın katılana aracı acele olarak satmak istediğini ve kaparo istediğini söylemesi üzerine, katılanın, kardeşi ...'na ait İşbankası ...Şubesi nezdinde bulunan hesaptan sanığın belirttiği ‘...’ adına açılan hesaba 17/03/2011 tarihinde 2.000 TL EFT yaprak gönderdiği, daha sonra aracın bulunduğu yer olarak belirtilen Mengen ilçesine gittiği, sanık ile buluşan katılanın aracı göstermesini sanıktan istediği, ancak sonuç alamayınca araç bilgilerini sorguladığında aracın ‘...’ isimli kişiye ait olduğunu tespit ettiği ve bu kişiye ulaştığında da aracın satışı için herhangi bir ilan vermediğini kendisinden öğrendiği, katılanın şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, sanığın internet sitesinde ilan verirken kulandığı ismin kendisine ait olmadığının ve irtibat numarası olarak kullandığı cep telefonu numarası ile katılanın kaparo olarak para yatırdığı hesabın sahte kimlik bilgileriyle açıldığının tespit edildiği ve sanığın bu şekilde bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k ) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün adli para cezası, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nun 158/1-f-son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınmak suretiyle fazla adli para cezası tayini,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “4000 TL” ve “3.333 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla “200 gün” ve “166 gün” adli para cezası ibaresinin eklenmesi ve TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere "Sanığa verilen gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir günü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 3.320 TLadli para cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.