MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK'nın 158/1-h, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (Ayrı ayrı üçer defa)
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların, bir iş yeri kiraladıktan sonra katılanları ayrı ayrı arayıp, belirttikleri türden tekstil ürünü olup olmadığını sorarak, katılanların olduğunu söylemeleri üzerine ellerindeki ürünlerin tamamını adresini belirttikleri iş yerine getirmelerini söyledikleri, katılanların ayrı ayrı zamanlarda iş yerine getirdikleri malları beklemekte olan araçlara yükleyip paralarını yükleme sonunda vereceklerini belirterek, yükleme sırasında katılanların kısa süreli ayrılmalarını fırsat bilip iş yerini kilitleyerek ürünler ile uzaklaştıklarının iddia edildiği somut olayda,
5237 sayılı TCK’nın 158/1-h maddesinde yer alan suçun oluşabilmesi için, öncelikle bir şirketin olması, failin ise o şirketin yöneticisi veya şirket adına hareket etmeye yetkili temsilcisi, şirket müdürü olması ve suçun, şirketin faaliyeti sırasında ve yine bu faaliyetle ilgili olarak üçüncü kişilere karşı işlenmesinin gerektiğinden hareketle, somut olayda; sanıkların, herhangi bir şirket yöneticisi olmadıkları veya şirket adına hareket etmediklerinin anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin 6763 sayılı Yasa ile uzlaşma kapsamına alınan ve TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun temel şeklini oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek TCK'nın 158/1-h maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.