Güveni kötüye kullanmak suçundan sanık ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 508 ve 522. maddeleri gereğince 2 ay hapis ve 114,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2009 tarihli ve 2005/832 esas, 2009/890 sayılı kararının itiraz edilmeden kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine hakkındaki hükmün açıklanması ile 765 sayılı Kanun'un 508 ve 522. maddeleri gereğince 2 ay hapis ve 114,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2017 tarihli ve 2016/289-2017/95 sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 29.01.2018 gün ve 94660652-105-34-13003-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2018 gün ve 2018/10265 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Suç tarihinin 01.11.2003 olduğu ve yargılama konusu güveni kötüye kullanma suçunun 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 5 yıl ve 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı sürelerine tâbi olduğu, sanık hakkında verilen 24.11.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 13.01.2010 tarihinde kesinleşmesi ile 5 yıllık denetim süresinin başladığı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesinin son cümlesi gereği dava zamanaşımının durduğu, ancak sanığın denetim süresi içinde 17.08.2010 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediği ve bu suça ilişkin mahkûmiyet hükmünün de kesinleşmiş olmasına nazaran önceki hükmün açıklanması gerekeceği, buna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile duran zamanaşımının denetim süresinde işlenen yeni suç tarihinden itibaren yeniden işlemeye başlayacağı cihetle, sanık hakkındaki dava zamanaşımının durma ve yeniden başlama süreleri dikkate alındığında hükmün açıklanma tarihi olan 28.02.2017 itibari ile dava zamanaşımının dolmuş olduğu anlaşılmakla, kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, hükmün açıklanmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın eylemine uyan ve lehine olan 765 sayılı TCK'nın 508. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 13.01.2010 tarihi ile 27.04.2016 günü kesinleştiği anlaşılan ikinci suçun işlendiği tarih olan 17.08.2010 arasında geçen durma sürelerinin hesaplanması halinde dahi, dava konusu suçun işlendiği 01.11.2003 gününden 28.02.2017 olan hüküm tarihine kadar geçmiş olması nedeniyle zamanaşımı sürelerinin dolduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet bulunmadığından, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 28.02.2017 gün ve 2016/289-2017/95 sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 765 sayılı TCK’nın 508/1 ve 522/1. maddeleri uyarınca hükmolunan cezasının KALDIRILMASINA, hükümlü, bu suçtan cezaevine alınmışsa, İNFAZIN DURDURULMASINA, BAŞKA SUÇTAN TUTUKLU VEYA HÜKÜMLÜ DEĞİLSE BU SUÇTAN DERHAL TAHLİYESİ İÇİN İLGİLİ CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞINA MÜZEKKERE YAZILMASINA, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.