MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 62, 52, 53, 51.maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkûmiyetine dair Kaynarca Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/06/2013 tarihli ve 2010/61 Esas, 2013/125 Karar sayılı kararının, Dairemizin 09/05/2017 tarihli ve 2015/6847 Esas, 2017/10445 Karar sayılı ilâmı ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik ile suçun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle sanıkların durumunun yeniden değerlendirilmesi yönünden bozulmasına karar verildiği, dosyanın uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için Uzlaştırma Bürosuna gönderilmesinin ardından, uzlaştırma işleminin yapılamadığına ilişkin uzlaştırma raporunun Mahkemeye sunulması sonrasında, sanığın mahkumiyetine karar verilerek, hükmün temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;
Katılanın asker arkadaşı olan sanık ...'la 2009 yılı Nisan ayı içerisinde internetten görüşmeye başladıkları, bu görüşmeler sırasında katılanın 13.000 TL'lik bir araba almak istediğini, elinde çok miktarda çek bulunduğundan bahsetmesi üzerine sanık ...'nin katılana Kaynarca'ya gelmesini ve kendisine çekle araba alabileceklerini söylediği, katılanın Kaynarca'ya geldiği ve ...Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. olan, Yapı Kredi Bankası Medya-İstanbul Şubesine ait 198192 numaralı 08/09/2009 keşide tarihli 33.000 TL bedelli suça konu çeki temyize gelmeyen sanık ...'ın katılandan aldığı ve "bu çek ile sana araba alacağım, çekin geri kalan miktarını ben kullanacağım, kullacağım bu parayı da sana peyderpey ödeyeceğim" dediği, sanık ...'ın aldığı çeki, daha önceden 1500 TL borçlu olduğu tanık ...'ya verdiği ve borcunu düştükten sonra 3500 TL nakit para aldığı, katılana araba almadığı gibi tanık ...'dan almış olduğu nakit paradan da vermediği, ayrıca sonrasında çek aslını da iade etmediği; bu suretle sanığın temyize gelmeyen diğer sanıkla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda;
1-)Sanık ...'ın ve temyize gelmeyen sanık ...'ın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmeyip, suça konu çeki tahsil etmesi için borçlarının olduğu tanık ...'ya verip bir miktar daha para aldıklarını, ileri tarihli olarak düzenlenen çekin karşılıksız çıkması üzerine tanık ...'nın parasını istediği, 5.000 TL parayı geri verememeleri nedeniyle çeki adı geçenden alamadıklarını savundukları ve bu hususların tanık ... tarafından doğrulanmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için öncelikle, suça konu çekin bankaya ibraz edilip edilmediği ile edilmiş ise kim tarafından ibraz edildiği, tahsilatın yapılıp yapılmadığı, çekle ilgili başkaca işlem yapılıp yapılmadığı hususlarının ilgili bankadan sorulup, gereğinde tanık ...'nın beyanında geçen ...'ın açık kimlik bilgileri tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenip, ardından olay tarihi öncesinde katılana sanıklar tarafından yol masrafları için yapılan havale ayrıca çek bedeli nedeniyle yapılan herhangi bir ödemenin olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-)Kabule göre de; Dolandırıcılık suçundan, erteli hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına; anılan maddenin 3. fıkrası gereğince, cezası ertelendiği için kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise maddenin 1 ve 2. fıkralarının uygulanmamasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; kararın 1. nolu bozma nedeni yönünden CMUK'nın 325. maddesi gereğince temyiz talebinde bulunmayan sanık ...'a SİRAYETİNE, 07/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.