Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/2, 43 ve 52/2. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis ve 50.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2017 tarih ve 2016/254-2017/415 sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18.04.2018 gün ve 94660652-105-34-2951-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2018 gün ve 2018/34881 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre; sanığın katılandan kiralamış olduğu 6 adet aracı kira sözleşmesi sonunda teslim etmeyerek, başkalarına devrettiğinin kabul edildiği somut olayda, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 22.02.2018 tarih ve 2017/2549-2018/1232 karar sayılı ilâmıyla; "...Sanığın, kiraladığı iş makinesini iade etmeyerek başka birisine satmak şeklindeki eyleminin TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun vasfında hataya düşülerek TCK'nın 155/2 maddesi gereğince hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılması..." şeklinde belirtildiği üzere, üzerine atılı suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1-Sanığın, katılandan kiralamış olduğu araçları başkasına kiralamak şeklindeki eyleminin TCK’nın 155/1. maddesinde yer alan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu da dikkate alındığında, anılan suçun hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 6763 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olduğu anlaşıldığından, uzlaştırma işlemlerinin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesinden sonra, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-TCK’nın 43. maddesinde yer alan zincirleme suç hükümlerinin uygulanması için, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi ya da aynı suçun birden fazla kişiye tek bir fille işlenmesi gerektiği, somut olayda ise, suça konu tüm araçların 04.06.2015 tarihinde yapılan tek sözleşmeyle sanığa kiralanmış olması nedeniyle anılan maddenin uygulanma şartlarının oluşmadığının gözetilmemesi, hususları da belirlenmiş olup, bu yönlerden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.