MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK’nın 158/1-e-son, 43/1, 52 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, katılan vekili ile sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran sanık ve müdafisinin duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede,
... Medikal isimli iş yerinin sahibi olan sanığın, sigortalı hastaların reçetelerine yazılan suça konu bir kısım medikal ürünleri sigortalı ve hak sahiplerine verirken reçetede yazılan ürünlerden daha az değerde olan farklı ürünler verdiği, yine vermiş olduğu malzeme miktarının kuruma verdiği faturalarda belirtilen miktardan az ya da eksik olduğu, bir kısım malzemeleri sigortalılara hiç vermediği halde vermiş gibi fatura düzenleyerek, söz konusu faturaları katılan kuruma ibraz edip bu şekilde tahsilatını sağlayarak, katılan kurumun 60.185,57 TL zarara uğramasına neden olduğu, bu surette sanığın hileli eylemlerle haksız menfaat temin etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,
1)Katılan kurum müfettişlerince yapılan inceleme neticesinde hazırlanan 09/11/2007 tarihli rapora istinaden, sanık hakkında katılan kuruma yönelik eylemleri nedeniyle 12/08/2008 tarihli iddianame ile kamu davasının açıldığı, Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2008/371 E. sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sırasında sanık tarafından kurumun bu davaya ilişkin olan zararının gidermesi nedeni ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve bu kararın 06/03/2009 tarihinde kesinleştiği, bu kez katılan kurum müfettişlerince yapılan inceleme neticesinde hazırlanan 06/11/2009 tarihli rapora istinaden, sanık hakkında düzenlenen 12.08.2008 tarihli iddianameden önceki benzer eylemlere ilişkin olarak katılan kuruma yönelik eylemleri nedeniyle bu kez 15/03/2010 tarihli iddianame ile inceleme konusu yapılan ikinci kamu davasının açıldığı, sanığın her iki davaya yönelik eylemlerinin ilk açılan iddianame tarihinden önceki eylemler olması nedeni ile katılan kuruma yönelik eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme şekilde tek suç oluşturacağı, sanık hakkında ilk kararda zincirleme suç hükümleri uygulanarak hapis ve adli para cezası verilmiş olması nedeni ile açılan ikinci kamu davasının, sanık yönünden kurum zararının toplam miktarı dikkate alındığında sadece adli para cezasına etki edeceği, açılan ikinci davada sanık hakkında hapis cezasının uygulama imkanının olmayacağı, ayrıca ilk kamu davası sırasında yapılan ödemenin açılan ikinci dava için kısmi ödeme olarak kabul edilmesi gerektiği, toplam kurum zararı üzerinden yapılan bu kısmi ödeme nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği anlaşıldığından, öncelikle katılan kurumdan, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorulup, neticesine göre sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılarak, kısmi iadeye katılan kurumun muvafakat göstermemesi halinde ise sanık hakkında somut olayda zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı da dikkate alınarak hapis cezasına hükmedilmeksizin sadece inceleme konusu davaya ilişkin gerçek zarar miktarı belirlenip, buna göre adli para cezasına hükmedilmesi ayrıca bu işlem sırasında ilk kararda hükmedilen adli para cezası miktarının da bu hesaplama sırasında dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm verilmesi,
2)Suç tarihinin, menfaatin elde edildiği 2006-2007 yılları olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında, şikayet tarihi olan 22/02/2010 olarak yazılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafisi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.