MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK’nın 157/1, 43/1, 62/1, 52, 53, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet
Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,
Sanığın katılana ait çay ocağına müşteri olarak geldiği ve elektrik mühendisi olduğunu, kaldığı otelin elektrik işlerini yaptığını söylediği, katılanın iş yerindeki elektrik faturalarının çok geldiğini söyleyerek yardım istediğinde faturaların sayacın eski olması nedeniyle fazla geldiğini, ...'ın yetkilisi bayisi olduğunu isterse 270 TL karşılığında sayacı yenisi ile değiştirebileceğini söylediği ve katılanın da kabul ederek 230 TL parayı sanığa verdiği, sanığın yeni bir elektrik sayacı getirerek eskisi ile değiştirdiği, bir gün sonrasında yeniden iş yerine gelerek katılanın doğalgaz abonelik işlemlerinde de yardımcı olabileceğini söyleyerek 270 TL daha para istediği, katılanın bu işlemler için nüfus cüzdanı sureti, iş yerinin vergi levhası ve ruhsat fotokopileri ile 270 TL parayı da verdiğinin iddia edildiği olayda, sanığın soruşturma aşamasında zanlılar albümündeki fotoğraftan teşhis edildiği, albümdeki fotoğraf ile sanığın karşılaştırılmadığı, teşhis tutanağında katılan ve tanıkların sadece imzalarının bulunduğu, soruşturma ve yargılama aşamasında alınan beyanlarında da yapılan teşhis işlemi hakkında beyanlarının alınmaması ve sanığın alınan savunmasında katılanı tanımadığı ve eylemi gerçekleştirmediğine yönelik savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın katılan ve tanıklara gösterilerek yeniden teşhis işlemi yaptırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre,
5237 Sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin kullanılmasına ilişkin yasaklama hükmü uygulanamayacağı hususunun gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.