MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK 157/1, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükümden önce 05/08/2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği; ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'un 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında kanun yoluna başvuru süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması karşısında; sanığın yedi günlük yasal süresi geçtikten sonra yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosu gönderildiği, taraflar arasında uzlaştırmanın sağlandığı, edimin ifasının 15/02/2018 tarihine bırakılması nedeniyle sanık hakkında 25/09/2017 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve kararın 20/11/2017 tarihinde kesinleştiği, ancak açıklanması geri bırakılan hükmün belirlenen tarihte sanığın edimi ifa etmemesi nedeniyle 23/02/2018 tarihli Ek Karar ile açıklandığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında vadeye bağlı uzlaştırma nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 253, 254. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verildiği olayda, hükmün açıklanmasının koşulları oluştuğu takdirde tarafların usulüne uygun şekilde duruşmaya davet edilip duruşma açılarak, sanığın bu husustaki savunması da alınmak suretiyle hükmün açıklanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden ek karar ile hükmün açıklanmasına karar verilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 08/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.