MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Sanık ... hakkında TCK’nın 155/1, 52, 58 ve 53 maddeleri gereğince, sanık ... hakkında TCK’nın 155/1, 52 ve 53. addeleri gereğince mahkumiyet
Güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Sanık ...’in kendisini Özgür ismi ile tanıtıp diğer sanık ile birlikte hareket ederek, müştekiye ait daireyi kiraladıkları ve temizlik yapmak için dairenin anahtarını aldıkları, bir süre sonra ise müştekinin sanıklara ulaşamaması üzerine kapıyı çilingir marifetiyle açtırdığında, dairedeki kombinin yerinden sökülerek götürüldüğünü gördüğü, bu surette sanıkların güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda,
Sanıkların suça konu daireyi kiralamak amacı ile hareket etmeyip, en başından itibaren dolandırıcılık kastı ile hareket edip, müştekiyi hileli eylemlerle kandırarak menfaat temin ettikleri, tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin 6763 sayılı Kanunun ile uzlaşma kapsamına alınan TCK 157/1. maddesinde düzenlenen, “basit dolandırıcılık” suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde “güveni kötüye kullanma suçundan” mahkumiyet hükmü verilmesi,
Kabule göre de,
Sanıklara yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümde sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son gereğince kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 18/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.