MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK'nun 157/1, 62, 52/1,58,53 maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dairemizin 26/10/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın olay tarihinde katılanın işletmeciliğini yaptığı iş yerine gelerek, katılana hitaben ''İş yerinize cam takmıştık, 1.600 TL borcunuz var, onu almaya geldim'' dediği, katılanın iş yerlerine yaptırdıkları camın ödeme zamanının daha gelmediğini söylemesi üzerine, sanığın telefonla katılanın eşi ile konuşuyormuş gibi yaparak "tamam ağabey o zaman 1.500TL alayım" diyerek telefonu kapatması üzerine, katılanın da daha önce iş yerlerine cam taktırmaları ve borçlarının bulunması nedeniyle inanarak sanığa 1.500 TL parayı verdiği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, teşhis tutanağı, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Tekerrüre esas alınan ilama konu TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen suçun 6763 sayılı Kanun ile CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklikle uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle gereğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın hükme yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkındaki hükmün ONANMASINA, 21.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.