Dolandırıcılık suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157/1(iki kez), 62/1 (iki kez) ve 52/2(iki kez). maddeleri gereğince ikişer defa 1 yıl 8 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Uşak Ağır Ceza Mahkemesinin 05/11/2009 tarihli ve 2006/324 esas, 2009/375 sayılı kararının Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 05/05/2014 tarihli ve 2012/16521 esas, 2014/8784 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip kararın infazı aşamasında, hükümlünün uzlaşma yasasından yararlanma talebinin reddine ilişkin Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/02/2017 tarihli ve 2006/324 esas, 2009/375 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/03/2017 tarihli ve 2017/203 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/10/2019 gün ve 94660652-105-64-3724-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/10/2019 gün ve 2019/101954 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile 5237 sayılı Kanun'un 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı ve hükümlü tarafından bu değişiklik sonrasında uzlaşma talebinde bulunulması üzerine, Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/02/2017 tarihli ve 2006/324 esas, 2009/375 sayılı kararıyla, hükümlünün yeni kanun ile birlikte uzlaşma kapsamına alınan dolandırıcılık suçu yanında uzlaşma kapsamı dışında kalan başkasına ait kimlik ve kimlik bilgilerinin kullanılması suçunu da işlemiş olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesi uyarınca uzlaşma yoluna gidilmesinin mümkün bulunmadığından bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de,
Somut olayda, sanık hakkında müştekiler ... Ulaşım A.Ş. ve ...'a karşı sadece dolandırıcılık eylemleri yönünden yargılama yapıldığı ve Uşak Ağır Ceza Mahkemesinin 05/11/2009 tarihli ve 2006/324 esas, 2009/375 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, adı geçen sanığın anılan kararla müştekiler Mert Eşkin ve ...'e yönelik eylemleri sebebiyle de başkasına ait kimlik ve kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, sanığın her bir müştekiye yönelik eyleminin birbirinden bağımsız olarak değerlendirilmesi gerektiği cihetle hükmün infazının durdurularak, 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/03/2017 tarihli ve 2017/203 değişik iş sayılı kararının BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.