Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/2 ve 52/2. maddeleri gereğince 5 yıl hapis ve 20.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 54. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2017 tarih ve 2016/186-2017/285 sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13.12.2018 gün ve 94660652-105-34-14860-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.12.2018 gün ve 2018/102677 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre;
1-Sanığın katılandan kiralamış olduğu 8 adet aracı kira sözleşmesi sonunda teslim etmeyerek, başkalarına devrettiğinin kabul edilmesi karşısında, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 22.02.2018 tarih ve 2017/2549-2018/1232 sayılı ilâmıyla; "...Sanığın, kiraladığı iş makinesini iade etmeyerek başka birisine satmak şeklindeki eyleminin TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun vasfında hataya düşülerek TCK'nın 155/2. maddesi gereğince hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılması..." şeklinde belirtildiği üzere, üzerine atılı suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde fazla ceza tayininde,
2-Sanığın, katılandan kiralamış olduğu araçları başkasına kiralamak şeklindeki eyleminin TCK’nın 155/1. maddesinde yer alan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu da dikkate alındığında, anılan suçun karar tarihinde yürürlükte bulunan 6763 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamında olduğu anlaşıldığından, uzlaştırma işlemlerinin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesinden sonra, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
... şirketi yetkilisi olan hükümlünün, kiraladığı sekiz adet aracın kira ücretlerini ödemeyip, araçları da iade etmemesi şeklindeki eyleminin, hüküm tarihinden önce uzlaştırma kapsamına alınan TCK’nın 155/1. maddesinde yer alan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu da gözetilerek 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde hüküm verilmesi nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünceler yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 54. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2017 tarih ve 2016/186-2017/285 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 11.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy