Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'un, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 504/3, 80, 522/1, 59/2, 71 ve 72. maddeleri gereğince 12 yıl 77 ay 18 gün hapis, 90.241,00 Yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesinin 17/04/2006 tarihli ve 2005/767 esas, 2006/247 sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/12/2019 gün ve 94660652-105-10-16152-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/12/2019 gün ve 2019/123427 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, kısa kararın verildiği 17/04/2006 tarihli oturumda başka suçtan Ümraniye E Tipi Kapalı Cezaevinde tutuklu veya hükümlü olarak bulunan sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196. maddesi uyarınca duruşmalardan vareste tutulmaya yönelik talebi bulunmadığı hâlde, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Mahkemesi tarafından daha önce usulüne uygun olarak savunması alınan sanık hakkında yokluğunda hüküm verilmiş ise de; sonradan farklı yargı çevresi içinde başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, cezaevi aracılığıyla duruşmalarda hazır bulunmayı istediğine dair beyanı bulunmadığı gibi, kısa karar duruşmasında hazır bulunan müdafiinin de bu konuda bir savunmasının da olmadığı anlaşıldığından Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2006 tarihli ve 2005/767 esas, 2006/247 sayılı kararına yönelik yapılan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 13/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.