Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-g ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 2.400,00 Türk lirası adlî para cezası ile ile cezalandırılmasına dair Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/11/2014 tarihli ve 2014/134 esas, 2014/305 sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 29/05/2019 gün ve 94660652-105-54-7038-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/06/2019 gün ve 2019/59846 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
1- Benzer bir olayla ilgili Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 13/03/2019 tarihli ve 2017/3623 esas, 2019/2109 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, olay tarihinde sanığın "" isimli siteye jeneratör ilanı verdiği, katılanın söz konusu ilanı görüp sanıkla irtibata geçtiği, katılanın jeneratör göndermesi için sanığın vermiş olduğu banka hesabına 600,00 Türk lirası yatırdığı ancak sanığın jeneratörü göndermediği gibi katılanın kendisine göndermiş olduğu parayı da katılana iade etmediği somut olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayin edilmesinde,
2- Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinde yer alan “Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adli para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” şeklindeki amir hüküm karşısında, sanık aleyhine olacak şekilde adlî para cezasının takside bağlanmamış olması, bağlanmaması hâlinde ise bunun gerekçesi ve adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde karşılaşabileceği muhtemel durumun sanığa usulüne uygun şekilde ihtar edilmemiş olmasında isabet görülmemiştir.
5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1- Benzer bir olayla ilgili Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 13/03/2019 tarihli ve 2017/3623 esas, 2019/2109 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, olay tarihinde sanığın "" isimli siteye jeneratör ilanı verdiği, katılanın söz konusu ilanı görüp sanıkla irtibata geçtiği, katılanın jeneratör göndermesi için sanığın vermiş olduğu banka hesabına 600,00 Türk lirası yatırdığı ancak sanığın jeneratörü göndermediği gibi katılanın kendisine göndermiş olduğu parayı da katılana iade etmediği somut olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayin edilmesinde,
2- Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinde yer alan “Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adli para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” şeklindeki amir hüküm karşısında, sanık aleyhine olacak şekilde adlî para cezasının takside bağlanmamış olması, bağlanmaması hâlinde ise bunun gerekçesi ve adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde karşılaşabileceği muhtemel durumun sanığa usulüne uygun şekilde ihtar edilmemiş olması nedenleriyle ,
Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27/11/2014 tarihli ve 2014/134 esas, 2014/305 karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince (1) nolu bozma yönünden aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 16/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy