Dolandırıcılık suçundan sanık ...'nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 43/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/07/2013 tarihli ve 2011/563 esas, 2013/373 sayılı kararının 02/10/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 15/03/2016 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine yapılan yargılama neticesinde hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 43/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2020 tarihli ve 2019/258 esas, 2020/42 sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22/10/2020 gün ve 94660652-105-52-13045-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/11/2020 gün ve 2020/96432 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın cezalandırılmasına konu 5237 sayılı Kanun’un 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde uzlaştırma kapsamına alındığından, somut olayda sanık ve müştekiye soruşturma ve kovuşturma evresinde usûlüne uygun bir uzlaşma teklifi yapılmadığı cihetle, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddelerinde 6763 sayılı Kanun’la yapılan değişiklik de nazara alınarak, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilip, uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçu, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi gereğince uzlaştırma kapsamına alınmış olup TCK'nın 7/2. maddesindeki, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü doğrultusunda, mahkemece 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesiyle değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2020 tarih ve 2019/258-2020/42 E-K sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 25/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy