Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanık ...'ın Türk Ceza Kanunu’nun 156/1, 62/1, 50, 52 maddeleri uyarınca 3.000 TL ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...’ın ise beraatine dair ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2015 gün ve... Karar sayılı ilamı aleyhine vaki temyiz istemi üzerine bozma ve düzelterek onama talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/10/2019 tarih ve ... sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 10/02/2020 tarih ve ... Karar sayılı kararıyla sanık ... hakkında verilen hükmün bozulmasına ve sanık ... hakkında verilen hükmün düzelterek onanmasına karar verilmiştir.
6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine Dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE,
Dairemizin 10/02/2020 tarih ve 2019/10853 Esas 2020/680 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA YER OLMADIĞINA, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurul Başkanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 01/ 06/2020 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
(Karşı Oy)
KARŞI OY
TCK'nın 156/1. maddesinde düzenlenen bedelsiz senedi kullanma suçu 02/12/2016 tarih ve 6763 sayılı yasa ile değişiklik öncesi de uzlaşma hükümlerine tabi olup, uzlaşmanın gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilen olayda;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25/10/2018 tarih 2018/394-478 sayılı kararında açıklandığı üzere, 6763 sayılı Kanun'un uyuşmazlık konusunu ilgilendiren fıkralarının gerekçesinde; söz konusu yasal değişikliğin uzlaştırmanın yöntemine ilişkin olduğu ve bu değişikliklerle uzlaştırma kurumunun başarısını olumsuz etkileyen sakıncaların giderilmesinin ve bu alanın disipline edilmesinin amaçlandığı vurgulanmıştır. CMK'nın 253 maddesinin 18 fıkrasında ise uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiştir. Bu durumda soruşturma evresinde sonuçsuz kalan uzlaştırmanın maddi ceza hukuku boyutunu ilgilendirmeyen, münhasıran uzlaştırma yöntemine yönelik olması nedeniyle usule ilişkin olduğu konusunda kuşku bulunmayan değişikliğin, derhal uygulama ilkesinin sonucu olarak önceki kanun döneminde yapılan ve tamamlanmış olan işlemlerin, sonradan yürürlüğe giren kanun bakımından da geçerliliğini koruyacak olması nedeniyle, usulüne uygun olarak yerine getirilmiş olan uzlaştırma girişimine ilişkin işlemlerin yenilenmesi gerekmediğinden,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile Dairemizin bozma kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi hükmünün onamasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.