Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli .... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 11/02/2019 tarihli ve 2018/10470 soruşturma, 2019/138 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/03/2019 tarihli ve 2019/34494 soruşturma, 2019/8875 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/03/2019 tarihli ve 2019/408 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 30/03/2020 gün ve 94660652-105-07-4397-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/05/2020 gün ve 2020/42613 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında yer alan ".... Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin menfaatin temin edildiği yer olacağı nazara alındığında, somut olayda, müştekinin hesabından bilgisi ve rızası dışında gönderilen paranın şüpheli adına kayıtlı Türkiye İş Bankası A.Ş. .... numarasına aktarıldığı ve ilgili tutarın .... İstanbul Şubesi-1 adlı ATM'den çekildiği, bu halde haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/03/2019 tarihli ve 2019/408 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Şüpheli tarafından paranın çekildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/03/2019 tarihli ve 2019/408 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 07/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.