MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: TCK'nın 155/2, 51, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Sanığın...Yediemin Deposu isimli iş yerinin sahibi olduğu, katılanın iş yeri sahibinin borcu nedeniyle... 13. İcra Müdürlüğünün...sayılı dosyası üzerinden yanlışlıkla katılanın iş yerindeki menkul mallarının haczedilip sanığın sahibi olduğu yedi...deposuna götürüldüğü, katılanın yanlışlığı ispatlayıp gerekli işlemleri yapmasından sonra icra memuruyla beraber hacizli malları almaya gittiklerinde sanığın oyaladığı ve malların büyük bir bölümünü teslim etmeyerek üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması ve katılan ve tanıklar beyanı, icra dosyası, icra memuru ... ile katılanın imzaladığı 14.11.2014 ve 25.11.2014 tarihli tutanaklar ile dosya kapsamına göre; yedi...olarak görev yapan sanığın, yetkili makamlar tarafından elkonulup kendisine teslim edilen eşyalardan sadece bir masa ve sehpayı hasarlı halde teslim edip diğerlerini teslim etmediği ve nakliyeci ile oğlunun malların tamamını götürüp teslim ettiklerini savunup bu durumu belgeyle ispatlayamadığının anlaşılması karşısında; eylemin yediemin sıfatıyla resmen teslim alınan mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunmak suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 289. maddesinde düzenlenen muhafaza görevini kötüye kullanmak suçunu oluşturacağı gözetilmeden, hatalı değerlendirme ile sanık hakkında TCK'nın 155/2. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmünün tesisi,
Kabule göre de;
Sanığa yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.