MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/06/2019 tarih ve 2018/26 E, 2019/291 K sayılı ilamı ile;
TCK'nın 158/1-h, 158/3, 52/2-4 ve 53/1-2-3. (Sanık ... hakkında ayrıca TCK'nın 58/6-7) maddeleri gereğince verilen hükümlere yönelik istinaf talebinin ayrı ayrı esastan reddi
Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri hakkında, sanıklar müdafiileri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine dair hükümleri, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinde ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' denilmesi ile aynı kanunun 294. maddesinde yer alan ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' hükmü ve aynı kanunun 301. maddesinde belirtilen ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklindeki düzenlemeler gözetilerek; sanık ... müdafiinin ‘‘kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut bir delil bulunmadığına, şirket yetkilisi ve yöneticisi olmayan sanığın eyleminin TCK’nın 158/1-h maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunun unusurlarını oluşturmadığına, alt sınırdan uzaklaşılma ve lehe hükümlerin uygulanmama gerekçelerinin yetersiz ve hukuka aykırı olduğuna; sanık ... müdafiinin "istinaf incelemesinin duruşmalı yapılmaması ve sanığa adli yardım desteği verilmemesi nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığına, hükmün gerekçesinin yetersiz olduğuna, şirket yetkilisi ve yöneticisi olmayan sanığın eyleminin TCK'nın 158/1-h maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurlarını oluşturmadığına, sanığın hiç bir menfaat temin etmediğine, sanık ... tarafından katılanın zararının giderilmesi için tediye mahalli tayini talebinde bulunulmasının dikkate alınmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına, eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verildiğine, sanığın mahkumiyetine yeterli kesin ve somut delil bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin yetersiz ve hukuka aykırı olduğuna"; sanık ... müdafiinin "sanığın atılı suçu işlemediğine, katılanın zararının giderimesi için tevdi mahalli tayini hususundaki taleplerinin dikkate alınmadığına, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına" ve sanık ... müdafiinin “sanığın atılı suçu işlediğine dair somut bir delil bulunmadığına, şirket yetkilisi ve yöneticisi olmayan sanığın eyleminin TCK'nın 158/1-h maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurlarını oluşturmadığına, alt sınırdan uzaklaşılma ve lehe hükümlerin uygulanmama gerekçelerinin yetersiz ve hukuka aykırı olduğuna, eylemin sübutu halinde dahi TCK'nın 39/2-c maddesinin uygulanması gerektiğine” ilişkin temyiz taleplerinin bulunduğu belirlenerek ve sanıklar hakkında hükmedilen ceza miktarına göre, sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme talebinin CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Sanıklardan ...'in, ... Şirketi isimli sıfır ve ikinci el araç alım satımı ile uğraşan işyerinin sahibi ve yetkilisi olduğu, diğer sanık ...'nun ise aynı şirkette satış danışmanı olarak çalıştığı, sanıklardan ...’ın sanık ...’ın, sanık ...’in ise sanık ...’un arkadaşı oldukları, katılan ...'ın araç almak üzere ... isimli şirkete gittiği ve burada 2016 model Grand Cherokee marka bir jip satın almak istediği, satış işlemlerinin aynı işyerinde satış danışmanı olarak çalışan ... isimli bir şahıs tarafından takip edildiği, daha sonra bu şahsın işten ayrılması üzerine katılanın işlemleriyle sanıklardan ...’ın ilgilendiği, katılanın satın almak istediği ... plaka sayılı araca harf grubu ... olan özel bir plaka ayarlanmasını istediği ve aracın satışı konusunda tarafların anlaştıkları, katılanın aracın değeri olan 535.000 TL’yi bildirilen şirkete ait hesaba gönderdiği, sonrasında aracın katılanın adresine 23/08/2017 tarihinde teslim edildiği ve bu arada araçla ilgili olarak satış protokolü ve teslime dair evrakların da taraflarca imzalandığı; ancak, katılanın araç plaka değişikliği yapılacağından bahisle aracın devrini üzerine almadığı ve plaka değişikliği ile ilgili olarak sanık ... ile irtibat halinde olduğu, bu esnada aracın katılan tarafından kullanımına devam edildiği, 09/11/2017 günü sanık ...'ın katılanı telefon ile arayarak, aracın servis gününün geldiğini, bu nedenle aracın hemen alınarak servise götürülmesi gerektiğini söylediği, katılanın da yedek araç verilmesi halinde aracı teslim edebileceğini belirttiği, bunun üzerine sanık ...'ın aynı gün başka bir araç temin ederek katılana götürüp teslim ettiği ve daha önceden satışı yapılarak parası ödenen ancak katılana devir işlemi yapılmayan suça konu aracı aldığı, 13/11/2017 günü sanık ...'ın katılanı tekrar arayarak serviste fazla sayıda araç olması nedeniyle kendisine verilen yedek araca ihtiyaçları olduğunu, katılana ait aracın da gün içerisinde kendisine teslim edileceğini söyleyerek gönderdiği bir şahıs vasıtasıyla yedek aracı katılandan aldırdığı, gün içerisinde aracı kendisine teslim edilmeyen katılanın, aracı aldığı ... firmasını aradığında, sanık ...’a ulaşamadığı gibi, çalışanlardan ...'ın işten ayrıldığını öğrendiği, aracın katılandan teslim alındığı gün olan 09/11/2017 tarihinde ... şirketi yetkilisi sanık ...'in, Beyoğlu .... Noterliğinde aracın devrini sanık ...'ın arkadaşı olan ve kendileriyle fikir ve eylem birliği içinde hareket eden sanık ...'a verdiği, sanık ...'ın da, aracı aynı gün yine arkadaşı olan sanık ...'e noterden satış suretiyile devrettiği, sanık ...'in ise söz konusu aracı sıfır ve ikinci el araç satış işlemleriyle iştikal eden ... Otomotiv isimli şirket yetkilisi olan ve hakkında beraat hükmü verilen temyiz dışı ...'ya gerçek değerinden 100.000 TL düşük bedelle 435.000 TL’ye satarak devrini verdiği, sanıkların eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek katılanı aldatmak suretiyle haksız menfaat temin ettikleri anlaşılmakla; nitelikli dolandırıcılık suçundan ilk derece mahkemesinin TCK’nın 158/1-h ve 158/3. maddeleri gereğince vermiş olduğu mahkumiyet hükümlerine yönelik bölge adliye mahkemesince verilen istinaf istemlerinin esastan reddine dair hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, dosyanın 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi gereğince İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.