MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/03/2017 tarih 2016/877 Esas, 2017/272 Karar sayılı ilamı ile TCK’nın 155/1, 52/2, 53, 58 maddeleri gereğince verilen hükme yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair kararına yönelik temyiz talebinin reddine dair 14/11/2019 tarihli ek karar.
Güveni kötüye kullanma suçundan suçundan verilen mahkumiyet hükmü hakkında sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi 'nin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine dair hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi’nin temyiz talebinin reddine dair verdiği ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının kararlarının temyizi mümkün olmadığından, temyiz isteminin reddine dair 14/11/2019 tarih, 2017/1628 Esas, 2017/1769 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 10/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.