MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Güveni kötüye kullanma (değişen suç vasfına göre hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: TCK'nın 155/2,43,62,52/2,53 ve 51 maddeleri uyarınca mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, suç tarihi itibari ile “.... Acente” adli firmada çalıştığı, Avusturalya vatandaşı olan katılan ...'in sanığın çalıştığı acente aracılığı ile 2009 yılı içerisinde Bodrum Konacık mevkiinde bir ev satın aldığı, evin inşaatının 2010 yılı içerisinde bittiği ve 2012 yılı içerisinde katılan .... tarafından evin kiraya verilmek istendiği, katılan ....'nin ev satın alma aşamsında tanıştığı sanıktan evin kiraya verilmesi hususunda yardım istediği, aralarında sözlü olarak evin kiraya verilmesi ve tahsil edilecek kira paralarının sanık tarafından katılan ....'ye gönderilmesi konusunda anlaştıkları, sanığın bu sözlü anlaşma uyarınca katılana ait evi diğer katılana ....'a kiraladığı, ancak daha sonra katılan ...'ın kiralanan evden çıktığını söyleyerrek tahsil ettiği kira paralarını katılan ...'ye göndermeyerek uhdesinde tuttuğu, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği kabul olunan somut olayda,
Sanığın kiraladığı ev ile ilgili olarak katılandan herhangi bir komisyon almamış olması nedeniyle, aralarında herhangi bir hizmet ilişkisi bulunmadığı, bu nedenle sanığın eyleminin hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırmaya tabi TCK’nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçu kapsamında olduğu anlaşılmakla, uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 10/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.