MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/03/2018 gün, 2013/414 Esas, 2018/142 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen beraat hükmünün kaldırılarak TCK’nın 155/1, 62, 52/2, 53.maddeleri gereğince mahkumiyet
Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi tarafından beraat hükmü kaldırılarak sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15/10/2019 tarih, 2019/364 esas ve 2019/625 karar sayılı ilamı gözetilerek, sanığın temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni gösteremediği anlaşılmakla 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, 20/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.