MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma
HÜKÜM: TCK'nın 155/2, 168/2, 62, 52/2 ve 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak, sanığın suça konu araçları katılana iade etmesi gereken “06/03/2014” tarihi yerine, şikayet tarihi olan “17/04/2015” tarihi yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığın, oto kiralama işi yapan katılan şirketten ...., .... ve .... plaka sayılı araçları 21/03/2013 tarihli araç kiralama sözleşmesiyle kiraladığı, sözleşmeden kaynaklanan borçlarını ifa etmemesi üzerine katılan şirket tarafından Beşiktaş .... Noterliği'nin 23/12/2013 tarih ve 40154 yevmiye numaralı fesih ihbarnamesinin sanığa tebliğ edilmesine rağmen, sanık tarafından söz konusu araçların katılan şirkete iade edilmediği iddia edilen olayda;
Suça konu araçların TCK'nın 155/2. maddesinde tanımlanan mahiyette bir hizmet veya meslek dolayısıyla sanığa tevdii ve teslim edilmemiş olduğu dikkate alınarak, eylemin sübutu halinde şikayete tabi olan ve aynı kanunun 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçu kapsamında olacağı; suç tarihinin, fesih ihtarnamesinin sanığa tebliğ edildiği 30/01/2014 tarihinden itibaren ihtarnamede sanığa verilen 30 ve 4 günlük sürelerin sona erdiği 06/03/2014 tarihi olup, katılan şirket vekilinin suç tarihinden itibaren 6 aylık yasal şikayet süresi geçtikten sonra 17/04/2015 tarihinde şikayetçi olduğu anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK’nın 73/1-2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan süresinde şikayette bulunulmaması nedeni ile düşme hükmü verilmesi gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.