MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: İlk dereceli Çorlu 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 02/10/2018 tarih ve 2018/49 esas 2018/408 karar sayılı TCK'nın 155/1, 62, 53, 52/2-4, maddeleri uygulanarak hükmedilen iki kez 6 ay hapis ve 100TL adli para cezasına dair hükmü inceleyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin mahkumiyet hükümlerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kaldırılmasına, TCK'nın 157/1, 43/1, 62, 53, 52/2-4, CMK 283. maddeleri uygulanarak 12 ay hapis ve 200TL adli para cezasına dair kararı
Sanıklar hakkında güveni kötüye kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükümüne yönelik, sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi’nin, sanıklar hakkında Çorlu 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen mahkumiyet hükümünü ortadan kaldırılarak, dolandırıcılık suçundan kurduğu yeni hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;
Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince güveni kötüye kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik, sanık tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, bölge adliye mahkemesince TCK’nın 157/1 maddesi gereğince yeniden hüküm kurulduğu ve aynı Kanun'un 43. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından; ilk derece mahkemesince 5 yılın altında hapis cezasına hükolunması ve bölge adliye mahkemesince hükmolunan hapis cezasının miktarının artırılmamış olması nedenleriyle, anılan hükümlerin temyiz edilemeyecek hükümlerden olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanunun 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 12/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.