Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın, 5237 Türk Ceza Kanunu'nun 157/1 ve 52. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2011 tarihli ve 2010/484 esas, 2011/206 sayılı kararının, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 26/11/2014 tarihli ve 2013/3516 esas, 2014/19774 karar sayılı ilamıyla onanmasını müteakip, uzlaştırma işlemlerinin yapılması amacıyla dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine dair Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2018 tarihli ve 2010/484 esas, 2011/206 sayılı ek kararını takiben, tarafların edimli olarak uzlaşmaları üzerine, sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine dair Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/08/2018 tarihli ve 2010/484 esas, 2011/206 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/11/2018 tarihli ve 2018/1944 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 31/12/2019 gün ve 94660652-105-17-11478-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/01/2020 gün ve 2020/3083 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun mahkeme tarafından uzlaştırma başlıklı 254/2. maddesinde yer alan "...Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde; sanık hakkında, 231 inci maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231 inci maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır." şeklindeki düzenleme,
Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 27/2. maddesinde yer alan "Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi hâlinde; sanık hakkında, Kanunun 231 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez." ve 27/3. maddesinde yer alan "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmesi hâlinde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verilir." biçimindeki açıklamalar dikkate alındığında,
Somut olayda, 18/05/2018 tarihli uzlaştırma raporu ile sanığın uzlaşmaya konu bedel olan toplam 1.350,00 Türk lirasını aylık 450,00 Türk lirası olmak üzere taksitler halinde ödemesi koşuluyla, taraflar arasında uzlaşmanın takside bağlanmak suretiyle sağlandığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nde yer alan düzenlemeler uyarınca, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık hakkında basit dolandırıcılık suçundan uzlaştırma kurumu uygulanmış ve ileri tarihli taksitle edim ödeme şartıyla uzlaştırma raporu düzenlenmiş olup, Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/08/2018 tarihli ve 2010/484 esas, 2011/206 sayılı ek kararı ile sanık hakkında düşme hükmü verildiği ve akabinde bu kararın katılana 12/10/2018 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, katılanın ise 25/10/2018 de itiraz ettiği ve merci Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından süreden itirazın reddine karar verilmiş olduğu nazara alındığında; uzlaştırma işleminin esasına dair değerlendirme yapılarak düşme hükmü verilen Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/08/2018 tarihli ve 2010/484 esas, 2011/206 karar sayılı kesin nitelikteki ek kararının incelenmesi gerektiği, bu sebeple kesin nitelikteki bu karar için Kanun Yararına Bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.