MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK’nın 157/1, 52/2-4, 58/6, 63 ve 53.maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, hükmün tebliğinin usulsüz olması nedeniyle temyiz hakkını kullanamadığından bahisle eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz başvurusunda bulunduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, mahkemenin sanık hakkında eski hale getirme talebinin reddine ilişkin verdiği 08/06/2020 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilip bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede,
Sanığın yokluğunda verilen 01/10/2015 tarihli hükmün sanığın bilinen son adresine tebliğe çıkarılıp, bu adresten iade gelmesi üzerine sanığın MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca 17/11/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşıldığından, sanığın eski hale getirme talebinin ve yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 09/03/2020 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.