MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK'nun 157/1,168/1, 62/1, 52/2 ve 53.maddeleri uyarınca mahkumiyet
Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan Şanlıurfa 1Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13/03/2012 tarih ve 2011/681-2012/239 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın 5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, söz konusu kararın 17/04/2012 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde sanık hakkında 26/04/2012-04/05/2012 tarihlerinde işlediği 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan dolayı Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/1212-2015/100 sayılı ilamı ile mahkumiyetine hükmedildiği ve bu hükmün 24/02/2015 tarihinde kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11 maddesi gereğince; hükmün açıklanmasına ilişkin Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/12/2015 tarih, 2015/229-2015/744 sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, temyiz dışı sanıklarla iştirak halinde hareket etmek suretiyle katılanı telefonla arayıp kendilerini emniyet görevlisi olarak tanıtarak kimliği belirsiz kişiler tarafından katılanın banka hesaplarına girildiği, bunu önlemek için para havale etmesi gerektiği konusunda katılanı aldatıp yönlendirmesi sonucu banka aracılığıyla 5.350 TL yatırmasını sağladığı, akabinde söz konusu parayı hesaptan çekerek haksız menfaat elde ettiği, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;
Sanığın kendisini kamu görevlisi olarak tanıttığının iddia edilmesi karşısında, eylemin hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.