Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve mühürde sahtecilik suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/2, 202/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay ve 1 yıl 3 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 58/7. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/05/2006 tarihli ve 2005/875 esas, 2006/408 sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/02/2021 gün ve 94660652-105-34-19607-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/03/2021 gün ve 2021/25534 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesinin 2. fıkrasında "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.", 3. fıkrasında "Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler derhal uygulanır." şeklindeki düzenleme ile,
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 03/02/2017 tarihli ve 2016/12513 esas, 2017/626 karar sayılı ilâmında yer alan "..5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden önce 22.09.2004 tarihinde işlenen suç nedeniyle, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın lehe olması nedeniyle uygulandığı durumda; bu Kanun'un 58. maddesinde bir infaz rejimi olarak düzenlenen, suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanık aleyhine sonuç doğuran tekerrür hükümleri uygulanamaz.." şeklinde belirtildiği üzere,
Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun tekerrürü düzenleyen 58. maddesinin 6. fıkrasında, tekerrür halinde hükmolunacak cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceği, ayrıca cezanın infazından sonra da denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının hükme bağlandığı, tekerrürün 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda cezanın artırım nedeni olarak öngörülmüş iken, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda koşullu salıverilme süresini de etkileyecek şekilde bir infaz rejimi kurumu olarak düzenlendiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08/04/2008 tarihli ve 2008/1-57 esas, 2008/74 sayılı kararında da belirtildiği üzere 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun 01/06/2005 tarihinden sonra işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 01/06/2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin herhangi bir önemi bulunmadığı, somut olayda 5237 sayılı Kanun’un lehe kabul edilerek uygulama yapıldığı, suç tarihinin ise 22/09/2000 olduğu nazara alındığında, anılan tarih ve öncesinde yürürlükte olmayan, aleyhe olan ve infazı ilgilendiren tekerrüre ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığından, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/06/2012 tarih ve 2012/6-318 Esas-2012/217 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK’da cezanın artırım nedeni olarak öngörülmüş iken 5237 sayılı TCK'da koşullu salıverilme süresini de etkileyecek şekilde bir infaz rejimi kurumu olarak düzenlenmiş olan suçta tekerrüre ilişkin hükümlerin, 1 Haziran 2005 tarihinden önce işlenmiş suçlarla ilgili olarak 5237 sayılı TCK’nın lehe kabul edilmesi suretiyle yapılan uygulamalarda aleyhe düzenleme içermesi ve infazı ilgilendirmesi nedeniyle uygulama olanağının bulunmaması karşısında; hükümlü ... hakkında 22/09/2000 tarihinde işlediği hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve mühürde sahtecilik suçlarından hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilerek yapılan uygulamada, suç tarihinde yürürlükte olmayıp aleyhe olan ve infazı ilgilendiren TCK’nın 58. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığından, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı olduğundan ve bu nedenle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, ... 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 31/05/2006 tarih ve 2005/875-2006/408 E.-K. sayılı hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre ve aynı maddenin 4. fıkrası (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümlerdeki tekerrür uygulaması içeren kısımların ÇIKARILMASINA, hükümlerin diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 19/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.