(818 S. K. m. 126, 362, 363)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara Asliye 6. Hukuk Hakimliğince görülerek sabit olan dava veçhile 12815 liranın davalılardan alınarak hisseleri nisbetinde davacılara verilmesine, fazla isteğin reddine dair verilen 7.11.1974 tarih ve 1563-629 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacılar avukatı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Davacılar, Ali ile Davalılar arasında düzenlenen 20.1.1965 günlü sözleşmenin 10. maddesinde yazılı cezai şartın tahsilini de dava etmişlerse de, olayda anılan sözleşme maddesinde öngörülen koşulların gerçekleştiği ileri sürülemez. Çünkü sözleşmeden imtina veya tatbikini imkansız kılma durumları söz konusu değildir; Sözleşme uygulanmış ve inşaat bitirilmiştir. Davacılar sadece bazı işlerin noksan ve kusurlu olduğunu iddia etmektedirler. Bu itibarla bu isteğin reddi bu yönden yerinde olduğundan davacıların temyiz isteğinin reddi gerekir.
2 - Dairelerin yapı kullanma izni 22.6.1966 tarihinde alındığına göre, dairelerin davacılara teslimi ve gerek istisna ve gerekse satım sözleşmesinde uygulanacak zaman aşımı süresinin başlangıç günü bu tarihtir Zaman aşımı süresi ise istisna sözleşmesinde Borçlar Kanununun 363 ve 126/4. maddeleri gereğince 5 yıl olduğu gibi gayrumenkul satımında da Borçlar Kanununun 215. maddesi gereğince 5 yıldır dava 25/3/1968 tarihinde 5 yılık zamanaşımı süresi dolmadan açılmıştır. Bu nedenle davaların zaman aşamına ilişkin itirazlarının reddi gerekir. Ancak Borçlar Kanununun 362. maddesi gereğince müteahhit, yapılan şeyin serahaten veya zımnen kabulünü müüteakip her türlü sorumluluktan kurtulur. Eğer iş sahibi, kanunen tayin olunan muayene ve ihbarı ihmal ederse eseri zımnen kabul etmiş sayılır. Ancak müteahhidin kasten sakladığı veya usulü veçhile muayesinde müşahade edilemiyecek olan kusurlar hakkında, sorumluluğu devam eder. Bu durumda Ali dışındaki davacılar, daireleri teslim aldıktan sonra gecikmeksizin muayene ve ihbar borçlarını yerine getirmedikleri için onların hakkı sadece ortak yerlerdeki ve kendi özel bölümlerindeki gizil ayıp niteliğindeki noksan ve kusurlu işlere münhasırdır. Ali'nin 18.8.1966 tarihli ek sözleşmede sayılan noksanları ihbar etmiş durumda olduğundan, ortak yerlerdeki ve kendi dairesindeki gizli ayıplar dışında bu sözleşmede geçen işlerin de giderini istemek hakkına sahiptir. Mahkemece bu esaslar çevresinde yapılacak bilirkişi incelemesi ile davacıların alacağının belirlenmesi ve elde edilen sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bozmadan önce verilen bilirkişi raporunda müsteniden ve Borçlar Kanununun 362. maddesi hükmünü dikkate almadan 14.745 lira esas alınarak karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1. bente açıklanan nadenle ddavacıların temyiz itirazlarının reddine 2. bentde yazılı nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddiyle aynı bendte gösterilen sebepten kararın BOZULMASINA, davalıların ödediği temyiz peşin harcının istek halinde iadesine, 29/5/1975 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy