(818 S. K. m. 32, 159)
Dava: Taraflar arasındaki davanın (İstanbul Onsekizinci Asliye Hukuk Hakimliği)nce görülerek mahkeme ilamında belirtilen gerekçelere binaen verilen 7.4.1977 tarih ve 255/198 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Davayı kabül eden mahkeme, (G) ve arkadaşlarının 25.11.1973 Pazar günü 9.000 lira mukabili konser vermelerini ön gören tarihsiz sözleşmeyi, kararına dayanarak almıştır. Anılan anlaşma incelenirse görülürki (G konser bürosu) yazılı işletmeye ait ve onun markasını taşıyan basılı bir kağıda tarafları alacaklı ve borçlu duruma sokan hükümler kayıt edilmiş ve altına dava dışı konser verecek (G) de bulunması ve onun tarafından saklanması gereken işletme kaşesi basıldıktan ve (adına) sözcüğü yazıldıktan sonra davalı (B) tarafından imzalanmıştır.
Bu durumda, Borçlar Kanunun 32. madde buyruğuna göre, eser sözleşmesinden doğan hak ve borçların davalıya değil de dava dışı (G) ye ait olup olmadığı üzerinde durulmamış, 7.4.1976 günü dava dilekçesinin ilk bölümündeki davacının buna ilişkin açık beyanı gözden uzak tutulmuştur.
Aynı işden dolayı evvelce davacının (G) hakkında açdığı dava husumet yönünden ret edilmiş ve karar temyiz yoluna başvurulmadan kesinleşmiş ise de, bu hal anılan dava dışında kalan davacıya karşı hukuki bir etkisi olmadığı da mahkemece düşünülmemiştir.
Öte yandan, Borçlar Kanunu'nun 32. maddesinde belirtilen temsil için yazılı bir belgenin varlığına veya vekaletname düzenlenmesine lüzum yoktur. Sadece tarafların tutumu ve işin mutat akışından bu durumun açıklığa kavuşması yeterlidir.
Bu bakımdan, eser sözleşmesinin bozulmasından sonra (G) tarafından davacı (Z) ye Beyoğlu P.T.T. sinden çekildiği bildirilen (N. topluluğu dağıldığı işin iptalini rica ederiz) yazılı telgraf, yine (G)nin davacıya yolladığı ileri sürülen 25.11.1973 tarihli mektup, nihayet bu sözleşmenin bozulmasına sebebiyet verdiği açıklanan (N) aleyhine (G)nin açdığı tazminat davası da getirtilip incelenmeli, anlaşmayı davalı (B) nin kendi adına mı, yoksa (G) namına mı düzenlediği, gereği gibi soruşturulup karar yerinde tartışılmalıdır. Belli edilen hususlarda mahkemece herhangi bir inceleme yapılmamış ve bu konu üzerinde durulmamış olması bozmayı gerektirmiştir.
2- Sureti kabule nazaran, davacı eser sözleşmesinin yerine getirileceği kanısı ile yapmak zorunda kaldığı sinema kiralama ve reklam giderlerini de dava etmiş, mahkeme bunları da davacı yararına karara bağlamıştır. Oysa bu zarar tutarı tayin olunan cezai şartdan fazla olmadığı halde, Borçlar Kanunun 159. maddesi hilafına bu giderlerde karar verilmesi yanlıştır.
Sonuç: Davalının temyiz itirazlarının kabulüyle yukarda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 21.9.1977 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy